Mga ka-Sampaguita, may dahilan nga ba para magdiwang sa pinakabagong datos ng ekonomiya?
Batay sa ulat ng Philippine Statistics Authority (PSA), bumaba sa 5.3% ang unemployment rate nitong Agosto 2026 mula sa pumalo sa 6% noong Hulyo.
Ibig sabihin, nabawasan nang bahagya ang bilang ng mga walang trabaho patungong 2.77 milyon.
Sa unang tingin, tila magandang balita. Pero kapag hinalukay mo ang detalye, kitang-kita na pabalat-bunga lang ang bahagyang pag-angat na ito.
Una, kumpara noong Agosto 2025 na nasa 3.9% lang ang unemployment, mas masahol pa rin ang lagay natin ngayon.
Pangalawa, hindi dahil sa permanenteng industriya kaya dumami ang may trabaho kundi dahil sa agrikultura na nagpasok ng 847,000 seasonal na manggagawa para sa palay at tubo.
Ang tunay na nakababahala, mga ka-Sampaguita, patuloy na naghihingalo ang ating manufacturing sector!
Mula Hulyo, bumagsak sa 3.16 milyon ang mga may trabaho rito dahil sa mga hamon sa pandaigdigang merkado, partikular sa sektor ng electronics. At kapag patay ang manufacturing, patay din ang mga de-kalidad at pormal na trabaho.
Hindi rin maikakaila ang pait ng ilalim ng datos na nasa 5.3 milyon pa rin ang mga underemployed o ‘yong may trabaho nga pero kulang pa rin ang kinikita para sa pamilya.
Idagdag mo pa ang hagupit ng masamang panahon na nagpababa sa oras ng pagtatrabaho ng ating mga kababayan patungong 39.2 hours kada linggo.
Para sa mga isang kahig, isang tuka at porsyentuhan ang sahod, ibig sabihin nito, mas mababang kita at mas manipis na hapag-kainan!
Aasa na naman ba tayo sa dulo ng taon dahil lang sa tinatawag na seasonal jobs ngayong Pasko?
Ang kailangan ng pamilyang Pilipino ay hindi pangkagipitang trabaho sa bukid o pampaskong raket lang—ang kailangan ng bayan ay tiyak, de-kalidad, at permanenteng industriya na mag-aangat sa ating kabuhayan!
About the Author
