Sa loob ng mabilis na panahon, tila isang kisapmata lang ang kailangan ng Far Eastern University (FEU) upang baligtarin ang kanilang kapalaran. Mula sa kakarampot na isang panalo sa isang season, biglang sumiklab ang Lady Tamaraws sa dalawang magkasunod na kampanya na nagdala sa kanila sa bingit ng kampeonato.
Matapos ang runner-up finish noong Season 80, dumaan sa matinding paghihirap ang Morayta side sa pagbabalik ng liga post-pandemic. Ngunit nagbago ang lahat nang bumalik ang icon ng koponan na si Tina Salak sa sidelines. Ang dating master playmaker ang nagsilbing mitsa ng muling pagkabuhay ng programa—mula sa huling puwesto, iniangat niya ang koponan sa ikalima, hanggang sa maibalik sila sa Final Four sa tulong din ni coach Manolo Refugia.
Sa huling dalawang taon, naging pamilyar ang senaryo: matinding ratsada, bakbakan sa semifinals laban sa National University (NU), at isang masakit na pagkatalo na naglayo sa kanila ng isang hakbang patungo sa finals. Dalawang taon. Dalawang beses na muntik-muntikan.
Sa paglisan nina key scorers Jean Asis at Chenie Tagaod, marami ang nagtatanong: may sapat pa bang gasolina sa tangke ang FEU? Bagama’t masakit ang kanilang pagkawala, hindi bakante ang arsenal ni Salak.
Nariyan ang umuusbong na wing scorer na si Gerz Petallo, na nagpakitang-gilas na sa Shakey’s Super League. Susuportahan siya ng mga subok na sa bakbakan tulad nina national team middle Cla Loresco, Tin Ubaldo, Faida Bakanke, Jaz Ellarina, at iba pa. Alam na nila ang sistema; alam na nila ang pressure.
Sa pagpasok ng NU sa bagong era na wala na sina Bella Belen at Alyssa Solomon, nagbago ang ihip ng hangin sa UAAP. Ang rurok na dati’y tila hindi maabot, ngayon ay abot-kamay na.
Hindi na lang isang “feel-good comeback story” ang FEU. Sila ay isa nang powerhouse na hindi na maaaring balewalain. Sa puntong ito, ang anumang resultang mas mababa sa Final Four o Finals ay ituturing nang kabiguan.
Napatunayan na ng Lady Tamaraws na kaya nilang lumapit sa tuktok. Ngayon, kailangan nilang patunayan na kaya nilang manatili roon.
Ang ikatlong pagkakataon ay hindi na nangangailangan ng pasensya, kundi ng paninindigan—isang todong ratsada upang gawing kasaysayan ang bawat “muntik-muntikan” at iuwi ang mailap na ika-30 kampeonato. (Ron Tolentino)
About the Author
