Sa gitna ng tumitinding tensyon sa geopolitika at ang patuloy na banta sa ating teritoryo sa West Philippine Sea, isang babala ang nalingon mula kay Senate President Pro Tempore Panfilo “Ping” Lacson na dapat ikabahala ng bawat Pilipino: ang pag-usbong ng mga “homegrown traitors.”
Ayon sa mambabatas, na may limang dekada ng karanasan sa serbisyo publiko at paniktik (intelligence), ang mga indibidwal na handang ipagpalit ang kapakanan ng bansa para sa pansariling interes ang isa sa pinakamalaking banta sa ating seguridad.
Ang tinatawag na “recruitment in place” sa mundo ng intelidhensiya ay hindi lamang isang teknikal na termino; ito ay isang lason na sumisira sa pundasyon ng ating pagkabansa. Habang ang bansa ay nakikipagbuno sa panlabas na pambu-bully ng mga higanteng bansa tulad ng China, ang pagkakaroon ng mga traydor sa loob ng ating sariling bakuran—mga Pilipinong handang magbenta ng impormasyon o magpahina ng ating paninindigan—ay tila mas masakit na saksak sa likod.
Lalong naging mahalaga ang diskursong ito nang mariing tutulan ni Lacson ang suhestiyon na isuko na lamang ang Kalayaan Island Group (KIG). Para sa mambabatas, ang pagsuko sa KIG ay hindi naiiba sa pagsuko sa Luzon o sa buong Pilipinas.
Ang suhestiyong ito ay hindi lamang isang estratehikong pagkakamali kundi isang insulto sa ating kasaysayan at batas.
Malinaw ang katuwiran ni Lacson na ang KIG ay atin batay sa legal na prinsipyo ng “res nullius” nang madiskubre ito ni Tomas Cloma, at ngayon ay may mga pamilyang Pilipino na naninirahan doon bilang bahagi ng isang bayan sa Palawan.
Ang pagtatanggol sa ating soberanya ay hindi dapat nagtatapos sa mga salita o diplomatikong protesta. Nangangailangan ito ng matibay na paninindigan laban sa anumang anyo ng pagtataksil—maging ito man ay mula sa mga barko ng dayuhan o mula sa mga opisina ng mga Pilipinong mas inuuna ang bulsa kaysa sa bandila. Hindi natin maaaring ituring na “opsyon” ang pagsuko ng ating lupa at dagat.
Ang paalala ni Lacson ay isang hamon sa ating lahat na maging mapagmatyag. Ang tunay na banta sa ating kalayaan ay hindi lamang ang mga armas ng kalaban, kundi ang kawalan ng malasakit at katapatan ng ilan nating kababayan.
Sa usapin ng teritoryo at karangalan, walang puwang ang kompromiso. Ang Pilipinas ay hindi isang produkto na maaaring i-negosyo; ito ay isang bansa na dapat nating ipaglaban hanggang sa huli.
About the Author
